Określenie „tekstylia” jest łacińskim słowem pochodzącym od słowa „texere”, które oznacza „splatać”. Termin „materiał włókienniczy” odnosi się do elastycznego materiału składającego się z sieci włókien naturalnych lub sztucznych, znanego jako przędza. Materiały włókiennicze powstają poprzez tkanie, dzianie, szydełkowanie, węzełkowanie i prasowanie włókien razem. kiedyś wykonywano te czynności ręcznie, aktualnie proces ten został usprawniany i przyśpieszony przez wyspecjalizowane maszyny.
Historia tekstyliów jest prawie tak wiekowa jak historia cywilizacji ludzkiej i w miarę upływu czasu wzbogaca się jeszcze bardziej. W VI i VII wieku p.n.e., najstarszy zapis o stosowaniu włókien pochodzi z wynalazku tkaniny lnianej i wełnianej przy wykopaliskach mieszkańców szwajcarskich jezior.

W Chinach odkrycie i konsekwentny rozwój metod przędzenia jedwabiu zapoczątkowano w 2640 r. p.n.e., podczas gdy w Egipcie sztuka przędzenia płótna i tkania rozwinęła się w 3400 r. p.n.e. Odkrycie maszyn i ich szerokie zastosowanie w przetwarzaniu włókien naturalnych było bezpośrednim wynikiem rewolucji przemysłowej XVIII i XIX w. Odkrycie różnych włókien syntetycznych, takich jak nylon, stworzyło szerszy rynek dla wyrobów włókienniczych i stopniowo doprowadziło do wynalezienia nowych i ulepszonych źródeł włókien naturalnych. Rozwój transportu i komunikacji ułatwił drogę transakcji zlokalizowanych umiejętności i sztuki włókienniczej pomiędzy różnymi krajami. W dzisiejszym świecie przemysł Tekstylny nazywany jest określeniem Moda. Zawody z nim związane to modelka, projektant, szwaczka.